به گزارش خانه نیوز به نقل از مجتبی ابراهیم بای سلامی، کارشناس معدن؛صنعت فولاد، سنگبنای زیرساختهای مدرن و توسعه اقتصادی، محرک حیاتی رشد و صنعتی شدن است. با این حال، شهرت این صنعت با هزینه زیستمحیطی قابل توجهی همراه است که در درجه اول به انتشار قابل توجه CO۲ نسبت داده میشود.
در سالهای اخیر، مفهوم فولاد سبز به عنوان یک مسیر امیدوارکننده برای کاهش اثرات زیستمحیطی صنعت فولاد پدیدار شده است. فولاد سبز که با استفاده از انرژیهای تجدیدپذیر و هیدروژن تولید میشود، یک راه امیدوارکننده برای کربنزدایی تولید فولاد و گسترش صنعت هیدروژن است. ایران که دارای منابع تجدیدپذیر فراوان و ذخایر سنگ آهن است، در موقعیت ایدهآلی برای حمایت از این فناوری دوستدار محیطزیست قرار دارد. فولاد سبز تولید خود را در اولین کارخانه فولاد سبز اروپا در شمال سوئد آغاز کرده است. از روشهای تولید فولاد سبز استفاده از هیدروژن برای واکنش با سنگ آهن و تولید بخار آب یا بازیافت مواد خام است. نتایج تحقیقات نشان داد که استفاده از فولاد سبز علیرغم چالشهایی که دارد، به کاهش انتشار گاز CO۲ کمک میکند و از نظر اقتصادی نسبت به فولاد معمولی بهصرفهتر است.
هدف فولاد سبز این است که تولید فولاد سازگارتر با محیطزیست باشد و تاثیر آن بر اقلیم کاهش یابد. فرآیند تولید فولاد سبز متمرکز بر استفاده از برق و سوختهای غیرفسیلی است که منجر به انتشار گازهای گلخانهای کمتر نسبت به فولاد معمولی میشود. فرآیند فولاد سبز انتشار گاز دیاکسیدکربن را تقریبا صفر می کند، در حالی که صنعت فولادسازی بیش از ۷ درصد از انتشار دیاکسیدکربن جهانی را تشکیل میدهد. از این رو کربنزدایی یک اولویت جهانی در صنعت فولاد است.
تولید فولاد سبز از نظر زیستمحیطی و اقتصادی چالشهای مهمی نیز دارد. میزان رشد سهام فولاد سبز در سالهای اخیر و پیشبینی آینده چالشهای پیشروی پذیرش گسترده فولاد سبز شامل هزینههای بالا، دسترسی محدود به فناوری و نیاز به زنجیره تامین قابل اعتماد هیدروژن تولید شده توسط ۱۰۰ درصد انرژیهای تجدیدپذیر است. هزینه احیای مستقیم مبتنی بر هیدروژن و الکترولیز اکسید مذاب در حال حاضر ۲۰ تا ۳۰ درصد بیشتر از تولید فولاد معمولی است که با قیمت کربن حدود ۷۰ تا ۱۰۰ دلار به ازای هر تن CO۲ مطابقت دارد. علاوه بر این، مقیاس تغییرات موردنیاز دلهرهآور است، زیرا اقتصاد جهانی حدود ۱۷۰۰ میلیون تن فولاد در سال مصرف میکند و یک تغییر ۱۰۰ برابری در سرعت انتقال برای صنعت فولاد لازم است تا به دمای ۱.۵ درجه سانتیگراد پایبند باشد.
با این حال، از آنجایی که هزینههای انرژی تجدیدپذیر به شدت کاهش مییابد و فناوریهای جدید وارد مرحله آزمایشی تجاری میشوند، فرآیندهای کمکربن شروع به ایجاد منطق اقتصادی میکنند.
تقاضای فزآینده برای تولید فولاد پایدار فرصتهای جدیدی را برای نوآوری و رشد در صنعت فولاد سبز باز کرده است. دولتها در سرتاسر جهان مشوقها و بودجهای را برای ترویج تولید فولاد پایدار ارائه میکنند. به عنوان مثال، اتحادیه اروپا در نظر دارد تا سال ۲۰۵۰ قاره را از نظر کربن خنثی کند و بودجه قابل توجهی برای طرحهای فولاد سبز فراهم کند. افزایش آگاهی عمومی از اثرات زیست محیطی تولید سنتی فولاد نیز باعث افزایش تقاضا برای فولاد سبز میشود. درنتیجه، تولیدکنندگان فولاد در حال سرمایهگذاری در فناوریها و فرآیندهای جدید برای کاهش ردپای کربن خود هستند که میتواند منجر به رشد قابل توجهی در صنعت فولاد سبز شود. به طور کلی، تغییر به سمت تولید فولاد پایدار فرصت قابل توجهی برای نوآوری و رشد در صنعت است.
تولید فولاد سبز اثرات زیستمحیطی تولید فولاد را کاهش میدهد و به پایدارتر شدن آن کمک میکند. این شامل کاهش انتشار کربن، کاهش استفاده از منابع انرژی تجدیدناپذیر و به حداقل رساندن ضایعات است.
نیاز به کربنزدایی صنعت فولاد برای مهار تغییرات آب و هوایی، حیاتی است. کاهش مستقیم مبتنی بر هیدروژن یکی از فناوریهای امیدوارکننده کمکربن است که در حال بررسی است. در حالی که چالشهای مرتبط با اجرای آن وجود دارد، مزایای بالقوه فولادسازی مبتنی بر هیدروژن قابل توجه است. با ادامه تحقیقات و سرمایهگذاری، صنعت فولاد میتواند به آیندهای پایدارتر و کمکربن تبدیل شود. برای مهار تغییرات آب و هوایی، فرآیند کاهش سنگ آهن به محصولی معادل آهن خام ضروری است.
انتهای پیام/
