سرنوشت سیمان پس از عرضه در بورس

به گزارش خانه نیوز، یک کارشناس صنعت سیمان در رابطه با خروج سیمان از بورس کالا که هراز چندگاهی از سوی برخی به عناوین مختلف مطرح می شود، گفت: در گذشته که قیمت سیمان به صورت دستوری تعیین می‌شد، عملا بهای سیمان تولیدی در نقاط مختلف یکسان بود و این امر باعث می‌شد تا مسئله ارتقای کیفیت جایگاهی در تولید نداشته باشد.

علی محمد بد اظهارکرد: نکته دیگر اینکه با توجه به نبود امکان نظارت بر عرضه و تقاضا، داده‌های آماری درستی از صنعت سیمان در دست نبود؛ بنابراین شاهد احداث برخی کارخانه‌ها در مناطقی بودیم که مشتری کافی براساس میزان تولید نداشتند و به‌رغم هزینه‌های بالای حمل‌ونقل، باید سیمان‌شان را به مناطقی که با کمبود تولید مواجه بودند، عرضه می‌کردند.

وی مخالفان حضور سیمان در بورس کالا اظهارداشت: افرادی که باور دارند خرید از بورس سخت‌‌‌‌‌تر است و بازار قدیمی را ترجیح می دهند، صرفا به دنبال فرار مالیاتی، گرفتن یارانه و شکستن نرخ‌‌‌‌‌ها هستند. باید به این نکته نیز توجه داشت خروج سیمان از بورس‌کالا سهامداران را به سرمایه‌‌‌‌‌گذاری در صنعت‌‌‌‌‌های دیگر سوق می‌‌‌‌‌دهند و با ادعای مردمی بودن اقتصاد و حکومت، در صنعتی که عرضه بیشتر از تقاضا است و بازار تعادل دارد قیمت‌‌‌‌‌گذاری جایی ندارد.

این عضو سابق انجمن سیمان تاکید کرد: ورود سیمان به بورس کالا دستاوردهای مثبتی به همراه داشته است؛ زمانی که تعیین قیمت در مسیر درست قرار بگیرد، قطعا مدیران هم سعی می‌کنند با توجه به واقعی شدن قیمت‌ها، از تمام ظرفیت برای حداکثر سودآوری استفاده کنند.
وی ادامه داد: از دیگر مزایای ورود سیمان به بورس می‌‌‌‌‌توان به برنامه‌‌‌‌‌ریزی برای طرح‌‌‌‌‌های توجیهی اقتصادی اشاره کرد که سرمایه گذاران با توجه به اینکه نرخ‌‌‌‌‌ها ثابت برای سیمان برنامه ریزی و تعیین می‌‌‌‌‌شود آسان تر و اطمینان خاطر بیشتر آن را از بورس کالا تهیه کنند؛ چرا که قیمت سیمان تابعی از حمل و نقل است و می‌‌‌‌‌تواند حدود ۳۵ تا ۴۰ درصد افزایش داشته باشد و بسیاری از کارخانه‌‌‌‌‌های تولیدی در نقاط مصرف نیستند و این فاصله مکانی استهلاک زیادی برای سوخت، ‌جاده و غیره خواهد داشت.

یک کارشناس صنعت سیمان در رابطه با اثرات مخرب قطعی گاز و برق بر صنعت سیمان، گفت: در صورتی که ظرفیت تولید اسمی سیمان بالای۹۰ میلیون تن است، تولید کشور به حدود ۷۰ میلیون تن می‌‌‌‌‌رسد. بخشی از این کمبود به علت سوخت‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هایی مانند گاز ، مازوت و برق است که دو گلوگاه بزرگ در صنایعی همچون سیمان و فولاد هستند. با در نظر گرفتن اینکه امسال نسبت به سال گذشته مصرف سرانه گاز افزایش یافته، یکی از دلایل عمده کمبود آن عدم سرمایه‌‌‌‌‌گذاری در این زمینه است.

بُد اظهار کرد: بخشی دیگر ابزارآلاتی است که کارخانه‌‌‌‌‌ها قادر به تامین آن نیستند یا به جای قطعات کیفیت بالا از کیفیت‌‌‌‌‌های پایین‌‌‌‌‌تر استفاده می‌‌‌‌‌کنند و این موضوع هزینه‌‌‌‌‌های اضافی به این صنعت تحمیل می‌‌‌‌‌کند. درمجموع بیش از نیمی از کاهش تولید سیمان ناشی از قعطی برق و گاز است که میانگین آن ۱۴ میلیون تن ضرر می‌‌‌‌‌شود. این بدان معنا است که هزینه‌‌‌‌‌های آن پرداخت شده، اما تولید و فروش ندارد.

این کارشناس صنعت سیمان در پاسخ به اینکه قطعی گاز کارخانه‌‌‌‌‌های سیمان تا چه حد بر روند بازار این محصول تاثیرگذار است، افزود: تجربه چندساله در قطعی گاز و کمبود انرژی، مدیران شرکت‌ها را کاملا بر این مسئله مسلط کرده است. شرکت‌‌‌‌‌ها با استفاده از برنامه‌‌‌‌‌ریزی‌‌‌‌‌های انجام‌‌‌‌‌شده، اجازه نمی‌دهند مشکلی در فرآیند تولید ایجاد شود، اما به هر حال، هزینه مازوت بالاتر از هزینه گاز است و این موضوع هزینه تمام‌‌‌‌‌شده را برای تولیدکننده افزایش می‌‌‌‌‌دهد.

انتهای پیام/